1.1. Bij haar kan ik mezelf zijn

Ik gooide de voordeur van haar smerige studentenkamer in Amsterdam voor de tiende keer achter mij dicht.

Alle tien de keren met de gedachte dat het tijdelijk zou zijn. Alle tien de keren met de gedachte dat het noodzakelijk was om mijn relatie met Sofie te onderhouden.

Maar hoe lang is tijdelijk eigenlijk?

Ach, wie hou ik voor de gek..

Paranoïde als ik was rook ik nog een laatste keer aan mijn kleding om te checken of haar penetrante Alien geur zich niet in de vezels van mijn zwarte coltrui hadden genesteld.

Zoals iedere woensdagochtend fietste ik vanaf haar plek doodnormaal naar mijn werk alsof er niets aan de hand was.

Alsof ik zojuist niet haar net iets te vlezige kut had uitgevreten terwijl ik thuis een lieve vriendin heb die mij vanavond opwacht met avondeten.

Ik fietste naar mijn werk alsof ik de zoveelste hipster was die net een veel te dure vegan latte macchiato zonder suiker met extra 0% vanillesiroop had gekocht.

En zich daar helemaal niet dom over voelde.

Mijn te dure latte macchiato.

Maar deze ochtend was het anders…

Niet dat ik me nu wél schuldig voelde om mijn ‘te dure late macchiato’, maar ik voelde een soort frustratie.

Ik bedoel, waarom wilde ze nu weer praten?

Waarom vond ze het nodig om te beginnen over Sofie?

Alsof ik godverdomme zelf niet wist dat ik een vriendin heb.

Waarom vond ze het nodig om te beginnen over de oNdErLigGenDe mOtIvAtiEs van deze affaire? Twee zelfhulp boeken gelezen en mevrouw denkt dat ze de dr.phil is.

‘Ik heb het idee dat er meer achter zit dan alleen seks, Fabrizio’, zei ze toen ze nog naakt op haar buik naast me lag en ik de sperma uit haar kont zag lopen.

De ironie.

Maar ze had natuurlijk gelijk. Niets is zomaar, achter alles zit meer. Achter iedere affaire zit een verhaal. Het gaat nooit zomaar om seks.

Natuurlijk is het fijn om je zaad kwijt te kunnen, maar daar heb je geen affaire voor nodig. Het gaat om wie we zijn in die affiare.

Achter iedere affaire zit een verhaal.

Als ik seks met haar heb kan ik mezelf zijn, ik hoef niet bang te zijn dat ze mij raar vindt als ik haar beveel mij te pijpen. Ze kent me niet anders dan die dominante, hardhandige gast die haar iedere woensdagochtend uit elkaar trekt.

Als ik haar tegen de muur gooi dan voel ik mij mannelijk. Een beest. Ik kan mijn oerinstinct de vrijheid geven zonder mij daarvoor te schamen.

Iets wat ik bij Sofie niet kan.

Sofie heeft me zien huilen. Ze heeft me zien overgeven. We hebben ruzies gehad. Ze heeft mijn scheten geroken. We zijn lief voor elkaar.

Sofie kent mijn zachtere kant, ze weet dat ik van filosofie houd en graag boeken lees.

Hoe kan zo iemand nou ineens zo’n beest worden in bed?

Natúúrlijk zit er meer achter dan alleen seks!

Sofie is mijn veilige thuis waar we onze eigen gekke taal met gekke grapjes en dansjes hebben.

We weten precies wat we aan elkaar hebben. We zijn voorspelbaar.

Dat oerinstinct wat ik bij háár kwijt kan, daar is thuis geen ruimte voor tussen alle gekke grapjes en dansjes. Dat oerinstinct zou de veiligheid van onze relatie verstoren.

Dat moet je gescheiden houden van elkaar.

Zij zal nooit te weten komen dat ik van filosofie houd en Sofie zal nooit te weten komen dat ik het geil vind om vrouwen bij de keel te grijpen terwijl ik ze in hun kont neuk.

Ik wist altijd al dat die twee werelden niet samen gaan.

Je hebt maar twee opties…

Vreemdgaan met een meid die haar moreelkompas heeft ingeleverd voor een tinder account.

Of accepteren dat je een huisvader wordt die zijn voorhuid slijt aan de missionaris en Black Lives Matter alleen support door de ‘Ebony’ categorie te selecteren op pornhub.

Mij niet gezien.

Ik maak Sofie liever wijs dat ik al die seksavonturen van Jim niet interessant vind. ‘Een oppervlakkige manier om je eenzaamheid te verhelpen’ noemde ik het de laatste keer toen Sofie erover begon.

Ondertussen ben ik degene die zijn behoefte aan seksuele intimiteit alleen via symptomen kan uiten.

Ik zou deze twee werelden wel samen willen smelten tot één gelukkige filosofische orgie met Sofie, maar dat gaat niet.

Maar Sofie lijkt er niet voor open te staan om die kant van mij te leren kennen. Hoe zou zij erop reageren als ik ineens openlijk zou spreken over seks fantasieën en voorkeuren? Als ze intiem met mij zou willen zijn, dan zou ze dat toch al hebben laten merken?

Misschien zijn dit wel de leugens die ik mezelf blijf vertellen…

Dat het tijdelijk is.

Dat het noodzakelijk is.

Dat Sofie de schuld is van mijn affaire.

Een leugen is nuttig als het je helpt de waarheid te veranderen, maar als dát mislukt, dan blijft er niets anders over dan de leugen en de bittere smaak van het besef van je leugen.

Die bittere smaak slik ik dan weg met een slokje van mijn ‘te dure late macchiato’.

Ik stapte het kantoor binnen en groette de chagrijnige baliemedewerker die ‘Hallo’ antwoordde met een stem die van de dood had kunnen zijn.

Hij heeft de andere optie gekozen, die van dat versleten missionaris voorhuidje.


Verder lezen? 👇